Een interessant stuk van collegaBjörn Wijers over web 2.0 als “software als dienst” en de relatie van deze trend ten opzichte van de open source software beweging:
De toename van software als dienst is namelijk, een van de weinige onderdelen waar binnen het ‘voor-wat-hoort-wat’ principe van de GPL licentie (bewust) geen rekening mee is gehouden. Dit staat bekend als de ’software as a service loophole’ (SaaS). De broncode van software gelicenseerd onder een GPL licentie dient tezamen met de software te worden verspreid. Dit geldt echter alleen als de software verder wordt gedistribueert. Het aanbieden van die software als dienst is geen distributie en dus hoeft de broncode niet te worden vrijgegeven. Dit maakt het dus mogelijk om onder het ‘virale’ aspect van de GPL uit te komen.
Mijn zusje wees mij op deze hilarische column van Aaf Brandt Corstius, erg herkenbaar/confronterend aangezien ik tegenwoordig als verkoper bij A-Mac Utrecht werk:
Niets brengt mij een groter genoegen dan met een anti-Apple naar een Apple-winkel gaan. De Apple-winkel is eigenlijk een heel grote iPod waarin je kunt rondlopen; het is er smetteloos wit en er draait fijne muziek. Bovendien lopen er Apple-nerds rond: de verkopers. De Apple-nerd is een bijzonder menstype; hij is een nerd, maar hij is ook cool. Zo’n Apple-nerd is bijvoorbeeld klein, dun en pastakleurig, maar tegelijkertijd zelfverzekerd en in staat om op een leuke manier over computers te praten.
Chris pointed me to this promising upcoming documentary about ‘punk rock’ culture in the nineties, can’t wait to see the whole thing:
If ‘Grunge’ died in 1994 with the death of Kurt, Punk was now the biggest musical style in the world and was reborn into a new body through the likes of Green Day, The Offspring, Blink 182, Bad Religion and the hordes of successful bands on indie labels like NOFX, Pennywise and Rancid. This film documents the 90’s incarnation of ‘punk rock’ from the dark days of the mid 80’s to the resurgence of the East Bay punk scene, the Socal surf and skate movement to the eventual start of the Warped Tour. We follow the stories of the artists, labels, managers and producers that were part of punk rocks most successful time period… Ever.
Deze maand komt het grootste muziekblad van Nederland dan eindelijk met een - nogal oppervlakkige en soms zelfs tendentieuze - duiding van de ‘emo’ jeugd/subcultuur, terwijl in Mexico de eerste rellen tegen ‘emos’ uitbreken:
“Het grappige is: mensen hebben heel lang geroepen dat het systeem alleen geschikt is voor kleine acts die door de gratis verspreiding van hun muziek hun naamsbekendheid vergroten. Nu zeggen ze het tegenovergestelde: je moet heel groot zijn om met zo’n actie weg te komen. Maar het album van Nine Inch Nails laat juist zien dat creative commons op elk niveau werkt.”
Naar aanleiding van de opkomst van Deep Packet Inspection (DPI) en de publieke onwetendheid hierover, stelt technisch directeur van XS4ALL Simon Hania een aantal fundamentele vragen over de veranderende rol van Internet Service Providers:
Wat zou je ervan vinden als je Internet Service Provider (lSP) steeds precies zou bijhouden wat je allemaal aan het doen bent op internet? Bijvoorbeeld welke sites jij en je huisgenoten bezoeken en met wie je allemaal via internet belt of chat. Hoe zou je het vinden als je ISP bepaalde toepassingen zoals Skype, KaZaa, Bittorrent en noem maar op stevig zou vertragen of zelfs helemaal zou blokkeren? Hoe zou je het vinden als je ISP vastlegt welke mp3-tjes en films je via het internet uitwisselt? Dat die dus niet alleen bijhoudt dát je up- en downloadt, maar ook wát je up- en downloadt? En wat vind je ervan dat die dat alles op verzoek doorgeeft aan de rechthebbenden?
Naar aanleiding van het recente pleidooi voor een ‘volksopstand privacyschendingen’ van Sophie in ‘t Veld (D66) en de bekendmaking van het plan om politie en justitie toegang te geven tot de vingerafdrukken van álle Nederlanders schreef collega en mede-bestuurder van Stichting Open MediaBjörn Wijers een open brief gericht aan álle politieke vertegenwoordigers in Nederland, waaronder met name Fred Teeven (VVD):
De uitspraken van Teeven zijn schokkend. Als geen ander zou hij, gezien zijn achtergrond, het principe van ‘onschuldig tot het tegendeel is bewezen’ moeten erkennen en waarderen. Als zélfs voormalige leden van het rechterlijke apparaat in staat zijn tot dit soort zwart-wit uitspraken, dan biedt dit weinig hoop voor het bestuur van Nederland. Ik hoop dat u als politieke vertegenwoordigers mijn ongelijk zult bewijzen door de afkalving van de privacy in Nederland tegen te gaan. Als u nog twijfelt waarom dit van belang is, vraag u zelf dan eens af: Wilt u echt álles omtrent uw leven met onbekenden delen zonder dat u hierin een keuze heeft?
Vanwege tijdgebrek en een gematigde interesse verwijs ik jullie voor mijn mening over de ‘volledige bekentenis’ van Joran van der Sloot naar het artikel van Huub Wijfjes, dat komt redelijk in de buurt:
De zaak Holloway hoort eerder in dit rijtje sensatiezaken thuis dan in de De Vries’ eregalerij van grote zaken, zoals de Puttense moordzaak. Natuurlijk is het knap wat De Vries hier lijkt te presteren: via de verborgen cameratechniek lijkt hij een verdachte aan het praten te krijgen waarna hij de conclusie eenduidig trekt: ik heb de zaak-Holloway opgelost. Maar is het zo? En wat heeft hij dan opgelost? Het mysterie van het verdwenen lichaam en de doodsoorzaak van Holloway in ieder geval niet. De ‘volledige bekentenis’ van Joran van der Sloot geeft slechts vage informatie over de doodsoorzaak en diens beweringen over ene ‘Daury’ die het lichaam zou hebben gedumpt moeten eerst nog maar eens worden nagetrokken.
